«Որպես երկու երեխաների մայր և որպես համայնքիս խորապես նվիրված անձ, ես «ԿԱԶԱ»-ում ձգտում եմ իմ ներդրումն ունենալ կայուն և հավակնոտ ապագայի ստեղծման մեջ, ոչ միայն իմ ընտանիքի, այլ նաև ապագա սերունդների համար։

«ԿԱԶԱ»-ում ինձ համար հատկապես գնահատելի է մարդկային արժանապատվությունը խթանելու և յուրաքանչյուրի նկատմամբ հարգանքի մեր անսասան ձգտումը։ Մեր մոտեցումը ներշնչված է պերսոնալիզմից, որը մերժում է կոլեկտիվիզմը և անձնասեր անհատապաշտությունը՝ արժևորելով յուրաքանչյուր անձի յուրահատկությունն ու ինքնավարությունը։ Այն ուղեկցում է մեզ յուրաքանչյուր մարտահրավերը հաղթահարելիս, յուրաքանչյուր համագործակցություն սկսելիս և յուրքանչյուր որոշման կայացման մեջ։ Այն արժևորում է մարդուն, ով ոչ միայն պատասխանատու է ինքն իր համար, այլև հասարակության և երկրի զարգացման համար։ Այս համապարփակ մոտեցումը թույլ է տալիս ինձ համադրել մարդու իրավունքների պաշտպանության մեջ մասնագիտացած իրավաբանությանս փորձը և «ԿԱԶԱ»-ում կատարած աշխատանքս։

Մենք հանդիպում ենք նշանակալի մարտահրավերների, բայց համոզված եմ, որ մարդիկ ունեն ներուժ հսկայական փոփոխություններ կատարելու։ «ԿԱԶԱ»-ն իրականում ստեղծում է հնարավորություններ, որոնց ազդեցությունը մենք դեռ չենք չափել։ Ես հատկապես խորապես տպավորված եմ «ԿԱԶԱ»-ի աշխատակիցների տոկունությամբ և նվիրվածությամբ, ովքեր ձգտում են զարգացնել Հայաստանը և բարելավել մարդկանց կյանքը, սա է մեր ամենօրյա աշխատանքը։

Ամենաշատն ինձ ոգևորում է այն է, որ որպես կազմակերպություն մենք համատեղ ջանքեր ենք գործադրում՝ հումանիստական արժեքներով, ինչը թույլ է տալիս մեզ ունենալ դրական և կայուն ազդեցություն։ «ԿԱԶԱ»-ում աշխատելու ամենամեծ պատճառը մարդիկ են։ Ձեզ ծանո՞թ է հայկական ասացվածքը՝ «Գեղ կանգնի, գերան կկոտրի»։ Իրականում «ԿԱԶԱ»-ում մենք սերտորեն համագործակցում ենք, աջակցում ենք միմյանց և տոնում մեր համատեղ հաջողությունները. նման համայնքային զգացումը յուրաքանչյուր աշխատանքային օրը դարձնում է բացառապես հաճելի։

Շնորհակալ եմ, որ ժամանակ եք տրամադրում ծանոթանալու «ԿԱԶԱ»-ին։ Անկախ նրանից, թե դուք հետաքրքրված եք մեր ծրագրերով, աջակցում եք մեր նախաձեռնություններին, կամ պարզապես հետաքրքրված եք մեր գործունեությամբ, ուրախ եմ, որ ինչ-որ կերպ կիսում եք մեր այս փորձառությունը։ Միասին մենք ավելի մեծ և նշանակալի ազդեցություն կունենանք։»

Իսկ ինչ վերաբերում է հիմնադրամում տիրող մթնոլորտին՝ «Չեմ հիշում օր, որ դժկամությամբ գամ. «ԿԱԶԱ»-ն ընտանիք է, նման չէ այլ՝ սովորական գործատեղերին: Եթե մի օր ստիպված լինեմ այլ տեղ աշխատել, երևի մեծ շոկի կենթարկվեմ: Ուրախ եմ, գտել եմ ինձ, իմ տեղը, ինձ զգում եմ ինչպես ձուկը՝ ջրում»

Դե իսկ հիմնադրամի պատերից դուրս երիտասարդ մայրիկ Աննայի հետաքրքրությունները բազմաթիվ են ու բազմազան՝ ձեռագործ, կարուձև, մասնավորապես՝ կտորե գեղեցիկ տոպրակների պատրաստում, նկարչություն, խոհանոց, ճամփորդություն…

Հիմնադրամի աշխատաոճի մասին խոսելիս համարում է, որ բախտը շատ բերել է, քանի որ «ԿԱԶԱ»-ն իրեն տալիս է թափանցիկություն, արդարություն, համերաշխություն և հանգստություն: Իսկ աշխատանքից դուրս սիրում է գործել թոռնիկների և դուստրերի համար:

«ԿԱԶԱ»-ում հատկապես գնահատում է որոշումներ կայացնելու և աշխատաոճի ազատությունը: Իսկ ազատ ժամանակ սիրում է երաժշտություն լսել և ուսումնասիրել համաշխարհային ֆինանսական շուկաները: